تجزیه و تحلیل علل آسیب بدنه کوره فروآلیاژ

تجزیه و تحلیل علل آسیب به بدنه کوره فروآلیاژ

علل و تجزیه و تحلیل خرابی آستر کوره

1.  طول کارکرد بیش از حد الکترود: عملکرد طولانی مدت با انتهای کارکرد الکترود بیش از حد طولانی منجر به مصرف قابل توجه مواد نسوز کف می شود. این امر منجر به افزایش غیرعادی دما در کوره می شود و در نهایت می تواند باعث سوختگی شود.

2.  طول کارکرد ناکافی الکترود: برعکس، عملکرد طولانی مدت با انتهای کارکرد الکترود کوتاه، ناحیه با دمای بالا را به سمت بالا منتقل می کند. این امر باعث ایجاد دمای غیرعادی بالا در دیواره های کوره در نزدیکی ناحیه الکترود می شود و می تواند منجر به سوختگی و نشت فلز/ سرباره در اطراف ناحیه سوراخ ضربه شود.

3.  ویژگی های نامطلوب سرباره: یک نوع سرباره غیرمنطقی یا عدم رعایت الزامات کنترل بازی می تواند باعث گرم شدن بیش از حد فلز مذاب شود. این امر خوردگی شیمیایی آستر کوره را تسریع می کند و به مواد نسوز آسیب می رساند.

4.  چرخه حرارتی ناشی از خاموش/روشن شدن: پس از خاموش شدن طولانی مدت کوره، بدنه کوره بسیار مستعد انبساط و ترک خوردگی است. عملیات مکرر شروع و توقف، آسیب های ناشی از چرخه حرارتی را آشکار می کند، که اغلب به صورت ترک خوردگی صفحات فولادی پوسته کوره به دلیل نوسانات دما ظاهر می شود و نیاز به تعمیر به موقع دارد.

5.  عملیات دمیدن اکسیژن و باز کردن سوراخ ضربه: روش های دمیدن اکسیژن و باز کردن مکانیکی سوراخ ضربه باعث سایش موضعی قابل توجهی در سوراخ ضربه و دیواره کوره اطراف می شود. هر دو آجر کربنی و آجرهای منیزیمی می توانند تحت واکنش های اکسیداسیون در شرایط دمای بالا قرار گیرند. ساختار ضعیف شده و تغییر یافته (یک "آستر کاذب") محافظت کافی را ارائه نمی دهد و به طور قابل توجهی زوال فیزیکی کوره را تسریع می بخشد.

6.  نشت آب و رطوبت زیاد بار: نشت آب کوره یا مواد بار با رطوبت، آب را وارد کوره می کند. در حالی که مقداری تبخیر می شود، بقیه می تواند در دماهای بالا تجزیه شود و اکسیژن تولید کند که دیواره کوره را از بین می برد.

7.  خوردگی در دماهای بالا (به عنوان مثال، دمای تامان): در مناطقی مانند آستر کار کوره های فروکروم با کربن بالا، آجرهای منیزیمی در تماس با سرباره در معرض فرسایش شیمیایی و ضربه مکانیکی از فلز داغ و سرباره قرار می گیرند. هنگامی که دما به سطوح بحرانی می رسد (به عنوان مثال، دمای تامان)، تغییراتی در ترکیب و کانی شناسی آجرها رخ می دهد. حتی زیر نقطه ذوب، فرآیندهای انتشار مخرب شروع می شوند.

خلاصه ای از مکانیسم های آسیب اولیه

بر اساس موارد فوق، عوامل اصلی آسیب را می توان به مکانیسم های فیزیکی، شیمیایی و مکانیکی دسته بندی کرد:

1.  ذوب/فرسایش: زمانی رخ می دهد که دمای کار مواد نسوز از حد نسوز یا مقاومت آن در برابر محیط های خورنده فراتر رود. ذوب و فرسایش شدید اغلب در دیواره کوره در نزدیکی ناحیه قوس و کف کوره در زیر نوک الکترود مشاهده می شود. تجزیه و تحلیل داده های ترموکوپل کوره معمولاً بالاترین دماها را در پایین درست زیر الکترود نشان می دهد. یک انتهای کارکرد الکترود بیش از حد طولانی، این افزایش دمای کف را به طور قابل توجهی تشدید می کند.

2.  حمله شیمیایی: به واکنش های شیمیایی مختلف بین مواد نسوز و سرباره، فلز مذاب، اتمسفر کوره، گرد و غبار و گازهای خروجی اشاره دارد. این شامل واکنش های گاز-جامد، مایع-جامد، مایع-مایع و گاز-مایع است. حمله شیمیایی توسط فلز مذاب زمانی که دمای کار مواد نسوز به حد سرویس خود نزدیک می شود یا از آن فراتر می رود، به ویژه شدید می شود.

3.  عمل مکانیکی/سایش: در آستر کار، مواد نسوز در دماهای بالاتر از نقطه نرم شدن باربری خود در برابر سایش مکانیکی و تلفات ناشی از حرکت و ضربه فلز مذاب و سرباره بسیار آسیب پذیر می شوند.

4.  پوسته پوسته شدن و ترک خوردگی: تحت شرایط شوک حرارتی یا بار حرارتی ناهموار، تنش حرارتی داخلی در داخل مواد نسوز می تواند از استحکام ساختاری آن فراتر رود و منجر به آسیب موضعی، ترک خوردگی و پوسته پوسته شدن شود. این پدیده به ویژه در ساختار کوره پس از خاموش شدن طولانی مدت و گرم شدن های بعدی مشهود است و همچنین می توان آن را در دوندگان سوراخ ضربه مشاهده کرد.

 ما یک تولید کننده کوره های الکتریکی حرفه ای هستیم. برای سوالات بیشتر، یا اگر نیاز دارید کوره های قوس زیر آب, کوره های قوس الکتریکی، کوره های تصفیه پاتیل یا سایر تجهیزات ذوب، لطفاً دریغ نکنید با ما در   تماس بگیریدsusan@aeaxa.com